همه ی هستی من آیه ی تاریکی است که تو را در خود تکرار کنان به سحرگاه شکفتن ها و رستن های ابدی خواهد برد.
من در این آیه تو را آه کشیدم .... آه ....
من در این آیه تو را به درخت و آب و آتش پیوند زدم.
من در کلبه ی حقیرانه ی خود چیزی دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری
من همچون تویی دارم و تو همچون خودی نداری 
