از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدم

باغبان در پی من تند دوید

 سیب را دست تو دید  غضب آلود به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز خش خش گام تو تکرار کنان میدهد آزارم

و من اندیشه کنان   غرق این پندارم

 که چرا باغچه ی کوچک ما سیب نداشت!

دل تو با همه ی آینه ها نسبت داشت

این خدا بود که از روز ازل بر دل تو

آیه ی روشنی از عاطفه و عشق گذاشت

تو همان ساده ی سرسبز نجیبی که خدا

در میان دل پاکت صدف آینه کاشت

ای پری وار ترین ارچه خداوند ترا

با همه پاک ولی جز ملائک نگذاشت؟!

حرمت سکوت را حفظ کن...

حرمت سکوت را برای دوست داشتن حفظ کن...

حرمت سکوت را  برای احترام به تنهاییت حفظ کن...

حرمت سکوت را به زیبایی غروب حفظ کن...

حرمت سکوت را برای همیشه بودن حفظ کن...

حرمت سکوت را برای التیام قلب های شکسته حفظ کن...

حرمت سکوت را عاشقانه حفظ کن...

شاید کسی از آسمان هفتم صدایت را بشنود.

شاید کسی به اشک هایت پاسخ گوید.

شاید کسی به تو لبخند مهربانی زند.

 شاید وجودت مملو از عشق شود...

و آنگاه عشق در قلبت صدایت را خواهد شنید.

با صدای بلند هستی ات را فریاد کن...

به آرامش دریا

به پاکی چشمه

به نغمه ی پرستو ها

به سرود لحظه ها

به سادگی صداقت

 به پیچیدگی عشق

                              و تو همچنان خواهی ماند...

ثانیه ها را بشمار

به زیبایی باران در شب های مهتابی

به زیبایی شبنم بر گلبرگ ها

به زیبایی اشک در چشمان تنهایی

ثانیه ها را بشمار تا شاید روزی به انتهای انتظار برسی

ثانیه ها را بشمار ...   <<تو>>   خواهی رسید.